niedziela, 2 sierpnia 2015

Ciało do wynajęcia

Okładka „Startera” przykuwa wzrok, jest na niej dziewczyna, wyglądająca jak cyborg. Jedno jej oko jest w kolorze niebieskim, natomiast drugie, szare, przesłaniają kosmyki długich, białych  włosów. To właśnie  główna bohaterka zaskakującej powieści Lissy Price – Callie, która żyje w świecie po wielkiej wojnie bakteriologicznej.
  Wojenną apokalipsę przeżyli tylko zaszczepieni – dzieci i starcy. Wszyscy pomiędzy 20 a 60 rokiem życia zmarli. Callie jak wiele innych nastolatków i dzieci straciła bliskich, pozostała jej tylko walka o kolejny dzień życia. W świecie przyszłości władzę mają tzw. Enderzy – staruszkowie, którzy dożywają nawet 200 lat. Najniżej w hierarchii stoją Starterzy – młodzi, pozbawienie praw i opiekunów,  mieszkający w pustostanach, walczący o każdy kawałek pożywienia. Callie ma pod opieką siedmioletniego brata Tylera  i dla niego postanawia podpisać kontrakt z firmą Prime Destinations, zajmującą się wynajmem ciał starterów dla bogatych staruszków. Dziewczyna zgadza się na wypożyczenie swojego ciała w zamian za dużą sumę pieniędzy, która pozwoliłaby na normalne życie dla niej, brata i przyjaciela Michaela, z którym mieszkają w jednym z opuszczonych domów. Callie przechodzi pełną metamorfozę, a w jej głowę zostaje wczepiony neurochip, umożliwiający wprowadzenie umysłu Endera. Po kilku wypożyczeniach Callie nic nie pamięta, budząc się w ośrodku Prime. Czeka ją jeszcze ostatnie wypożyczenie, które nie przebiega niestety tak łatwo, dziewczyna budzi się w klubie i odkrywa, że zbyt szybko odzyskała kontrolę nad swoim ciałem.  Bohaterka dowiaduje się, że jej wypożyczającą jest Enderka Helen. Callie postanawia ukryć przed firmą awarię, w czym utwierdza ją głos Helen, który od czasu do czasu pobrzmiewa w umyśle Starterki. Dziewczyna odkrywa jak wygląda wynajem ciał, poznaje Enderów, którzy wykorzystują możliwości jakie dają im ciała młodych ludzi . Udając Helen ma dostęp do jej ogromnego domu, samochodów, kosztując tym samym życia, o którym mogła tylko pomarzyć. Helen ma jednak inne plany względem Callie, planuje zabójstwo. Jej zadaniem będzie odkrycie prawdziwego oblicza działalności Prime Destinations oraz pokrzyżowanie planów tajemniczego Starego Człowieka.

Powieść Lissy Price „Starter” to pełnokrwista fabuła, zbuntowani bohaterowie, nieprzewidywalne porywy akcji i logiczny, fascynujący literacki świat. Mroczna sceneria Stanów Zjednoczonych po wojnie, w których to starcy kontrolują rzeczywistość i wykorzystują nastolatków, to  obrócenie o 360 stopni obrazu współczesności. Niezmienny zostaje kult młodości, piękna, ciała. Enderzy mogą kupić sobie kolejne życie kosztem naiwnych dzieci.  Autorka prezentuje świat zaawansowany technologicznie, w którym możliwe jest teleportowanie jaźni, umysłu do innego ciała, gwarantując człowiekowi nieśmiertelność. Nie tylko Starterzy mają problemy i zmartwienia, w takiej samej sytuacji wydają się byś Enderzy, którzy również są babciami i dziadkami.
Callie jest wyjątkowo dojrzała, to wojna i śmierć rodziców zabrały jej młodzieńczą beztroskę. Pomimo tych rys jest ona wyjątkowo naiwna, pragnie uwierzyć, że jest kimś innym, goniąc za przeszłością, kiedy  jeszcze miała dom, rodzinę, miłość.

Powieść porusza też problem władzy, manipulacji, dążenie do wiecznej młodości. Starterzy stają się tylko ciałami, łatwo nimi manipulować, nie mają żadnej ochrony, zagwarantowanego poczucia bezpieczeństwa. Enderzy wyznają własną ideologię, przypominającą totalitaryzm, gdzie słabsi muszą się podporządkować lub ponieść śmierć. W tym świecie nikomu nie można ufać.

„Starter” to pierwsza część opowieści o postapokaliptycznej rzeczywistości uciemiężonych nastolatków i zamożnych starców. Pisarka świetnie opisała scenerię świata Starterów i Enderów, budując odpowiednie kontrasty, napięcie. Historia Callie wciąga nas jak tornado, stawiając przed nami pytania o charakterze moralnym, etycznym. Przyszłość  opisana w „Starterze” może nie być aż tak odległa, jak nam się wydaje…

środa, 29 lipca 2015

Nowości na piegowej półce - lipiec

Wzbogaciłam swoją półkę o kolejne książki. Recenzje dalej jeszcze w głowie, ale postaram się coś napisać. Letnie dni uciekają niepostrzeżenie, a tyle jeszcze do przeczytania... 
Urzekł mnie film "Z dala od zgiełku" więc musiałam zakupić książkę z cudowną okładką filmową. Pozostałe książki to efekt przeglądania blogowych recenzji :)


Podczytuję wiersze... Tym razem Jana Twardowskiego:

Świetny wywiad z Zadie Smith w ostatnich "Wysokich Obcasach", gorąco polecam :
 I jeszcze coś do posłuchania (Mela Koteluk - wielkie nieba):

niedziela, 19 lipca 2015

Rabka Festival 2015 - relacja

Gdzie można było spotkać niesamowitych pisarzy, ludzi zakochanych w literaturze, niezwykłych ilustratorów? Jest takie miejsce w Polsce - Rabka Zdrój, gdzie w lipcu spotykają się miłośnicy książek dla dzieci. Byłam w Rabce pierwszy raz i zakochałam się od pierwszego wejrzenia - w samym miejscu, w festiwalu, który swą energią zaraził wszystkich uczestników...
Rabka Festival odbywał się po raz drugi i nie zabrakło atrakcji dla najmłodszych jak i dla starszych moli książkowych. Dla mnie największym odkryciem był włoski ilustrator - Roberto Innocenti, którego ilustracje do  "Kopciuszka" czy "Czerwonego Kapturka w wielkim mieście" (oczywiście obie książki niebawem zagoszczą na mojej półce), były ucztą estetyczną, cudowne i realistyczne ilustracje, przenoszą w świat tekstu, stają się magiczną opowieścią. Niezwykłe okazało się też spotkanie z mistrzem polskiej ilustracji - Józefem Wilkoniem, który opowiadał jak dostrzec talent u dziecka i co zrobić, aby go nie stłamsić. 
Dla dorosłych odbyły się bardzo interesujące prelekcje na temat baśni, dziwności w literaturze, ilustracjach oraz festiwalach organizowanych w Wielkiej Brytanii i Szwecji. 
Dzieci i dorośli mogli spotkać swoich ulubionych pisarzy - Grzegorza Kasdepke, Joannę Olech, Barbarę Gawryluk, Małgorzatę Strzałkowską, Lottę Olsson. 
Tematyka warsztatów była różnorodna i zainteresowałaby najwybredniejszych poszukiwaczy nowinek technologicznych i książkowych. 
Mi spodobały się książki interaktywne dla młodszych czytelników, pokazujące jak można urozmaicić tekst np. baśni "Czerwonego Kapturka". 

Planuję już przyszłoroczną wyprawę do Rabki, bo taki literacki festiwal to moc wrażeń i cudownych wspomnień. Dla dzieci to gwarantowana dobra zabawa, inspirująca i zachęcająca do sięgania po książki. A rozmowy z autorami to sama przyjemność dla młodych czytelników.... 
Brawa dla organizatorów i wszystkich, którzy przyczynili się do organizacji tego wyjątkowego festiwalu.
 
Pozostaje mi mieć nadzieję, że za rok będzie tak samo ciekawie, różnorodnie i zabawnie. Rabka Festival to wydarzenie, na którym musicie być!!!! 

Krótka fotorelacja:)

Józef Wilkoń podczas otwarcia festiwalu


 Rozmowa Joanny Olech i Józefa Wilkonia o ilustrowaniu książek
 Rozmowa Roberto Innocentiego z Jarosławem Mikołajewskim
 Wystawa ilustracji R. Inoccientiego w Bibliotece


 Warsztaty z Lottą Olsson i Barbarą Gawryluk - "Dziwne zwierzęta"
 Warsztaty z tworzenia gier planszowych z Wojciechem Rzadkiem

 Biblioteka mieszcząca się na dworcu kolejowym :)
Piegowate Książkojady w skromnej osobie :)

niedziela, 5 lipca 2015

Książkojad w kinie: Minionki (2015)



Są żółte, zabawne, mają wiele energii i beztroskie podejście do życia. I świetnie poprawiają humor. To Minionki , które możemy zobaczyć na wielkim ekranie.
Akcja mininionkowej historii  zaczyna się od samego początku, czyli od powstania Minionków i nieustannego poszukiwania nikczemnika, któremu będą mogły służyć. Jak się okazuje nie jest to proste zadanie, bo ten zły jest dość kruchą istotą… Jeden z Minionków Kevin postanawia odnaleźć najgorszego złoczyńcę – wyrusza wraz z Stuartem i Bobem do Stanów Zjednoczonych na targi zła. Żółte stworki odnajdują wymarzonego pracodawcę – Scarlett  O`haracz (w polskim tłumaczeniu). Nie zdają sobie jednak sprawy co ich czeka, bo ta kobieta to najczarniejszy z charakterów, która zrobi wszystko aby osiągnąć swój cel. 
Minionki podbijają serca nie tylko najmłodszych widzów (czego jestem przykładem). Minionki ciągle popadają w tarapaty, żyją w swoim świecie, nie respektują ludzkich praw, mają własny język i żywią się bananami.  Film daje wiele pozytywnej energii, fani „Jak ukraść księżyc” będą zachwyceni. Każdy z Minionków jest wyjątkowy, ma swoje marzenia, upodobania, np. Bob uwielbia zwierzęta, przygarnia nawet szczura, spotkanego w kanałach., a Stuart to typowy gwiazdor, który marzy o nowej gitarze.   
Minionki mają jednak specyficzny humor, trochę groteskowy, ironiczny – bo takie są te stworki, mające wielki dystans do siebie, śmiejące się z samych siebie. Reżyser  - Pierre Coffin daje nam prostą fabułę, okraszoną zabawnymi sytuacjami i akcją, w której to Minionki królują (dosłownie).

Wybierając się na film z najmłodszymi pociechami miejmy na uwadze, że nie jest to typowa bajka i 3-latek (lub wrażliwsze dziecko) może jednak nie przetrwać do końca (tak jak się to zdarzyło w trakcie seansu, na którym byłam, gdzie małe dzieci po prostu płakały, bojąc się niektórych scen).  Warto zapoznać się z opiniami i chociaż zobaczyć wcześniejsze zapowiedzi filmu. Niestety ciągle błędne jest myślenie, że wszystko co animowane jest przeznaczone dla dzieci (mam na myśli także anime).