czwartek, 2 stycznia 2014

Elantris - miasto umierających bogów



Elantris było rajem. Miastem wybrańców , ostoją szczęścia, bezpieczeństwa i pokoju. Ludzie stawali się bogami za sprawą niezwykłej magii.  Złoty okres Elantris dobiegł końca kiedy to nastąpiła niewytłumaczalna metamorfoza bogów w konające, odrażające istoty.  Od tego czasu miasto marzeń, lśniące i bogate zamieniło się w brudne slumsy, zamieszkiwane przez chorych, cierpiących szaleńców, pozbawionych siły, uczuć i wyższego systemu wartości.  O przeklętym Elantris krążyły różne legendy: o wiecznie żyjących demonach, o karze, która dotknęła ludzi  obwołujących się bogami….
Ten kto trafił do Elantris z symptomami  przeklętej choroby nigdy nie wracał, miejsce to stawało się jego więzieniem, piekłem, w którym można tylko śnić o śmierci, która nie mogła nadejść. Ból i głód  - te dwa uczucia towarzyszyły niezmiennie potępieńcom.
Do tego miejsca trafia młody książę , Raoden, który lada dzień ma poślubić księżniczkę Teod -  Sarene.  Niestety los odbiera mu dom, rodzinę, przyszłą żonę oraz tron.  Teraz jego jedynym celem jest przeżyć  i nie postradać zmysłów jak większość mieszkańców miasta.  W tym czasie do  Arleonu , ojczyzny księcia przybywa nieświadoma Sarene. Jej przyszły wybranek zostaje uznany za zmarłego a jego pobyt w Elantris pozostaje tajemnicą. 
Sarene nie jest bezbronną i  użalającą się księżniczką, ale pewną siebie i niezależną kobietą.  A przed nią żadna tajemnica się nie ukryje. Niczym prawdziwy detektyw Sarene  odkrywa sekrety polityczne, religijne, krótko mówiąc przewraca świat Arleonu do góry nogami. Nawet jej towarzysz, świecąca, inteligentna  istota Seon -  Ashe nie potrafi dotrzymać jej kroku i raczej sceptycznie podchodzi do wszelkich pomysłów i intryg, w których jego pani chętnie uczestniczy.  Warto dodać, że postać Ashe  wprowadza wiele humorystycznych i ironicznych sytuacji. Zarówno Raoden jaki i Sarene pragną zmienić  swoje otoczenie i społeczeństwo, aby ludzie znowu mogli być szczęśliwi pod władzą dobrego i mądrego króla. Elantris nie tak łatwo odbudować  tylko siłą śmiertelników ale optymistyczny książę podejmuje się tego zadania. Jako typowy idealista potrafi porwać tłumy (nawet tych o pokroju zombi), wierząc, że w każdym drzemie chociaż cząstka dobrego człowieka z przeszłości.
Powieść „Elantris” Brandona Sandersona to kawał świetnej fantastyki, z porywającymi bohaterami oraz nagłymi i dynamicznymi zwrotami akcji. Świat Raodena i Sarene jest dopracowany, solidnie przemyślany i opiera się na logicznych prawach. Jest trochę podobny do współczesnej rzeczywistości, społeczeństw, polityki i religii. Najważniejsze, że mówi o ludzkich namiętnościach, pokusach, dramatach i cierpieniach a to wszystko okraszone wyjątkową fantastyką i magią, bliską człowiekowi i jego naturze.
Podsumowując – książka ta zasługuje na najlepszą półkę i warto o niej rozmawiać ze znajomymi, polecając jako cudowną podróż w świat genialnej, nowatorskiej fantastyki najwyższych lotów. Jednak na nic moje pieśni pochwalne jeżeli sami nie dacie się porwać Elantris. Gwarantuję całkowite odcięcie od rzeczywistości :)

                  Źródło:  http://brandonsanderson.com/books/elantris/elantris/elantris-cover-gallery/

sobota, 28 grudnia 2013

Obsesje Klary


  Niektóre książki czyta się aby zobaczyć i doświadczyć emocji. Czytamy nie dla samej fabuły, akcji czy zakończenia. Do takich pozycji należy powieść Kai Malanowskiej "Patrz na mnie, Klaro!". Sama książka dotyczy niby zwykłych, codziennych relacji międzyludzkich. Autorka opisuje życie kobiet, osaczonych samotnością i swoimi paranojami. Mamy nieszczęśliwą matkę, córkę, męża i związek, który rozpada się przez milczenie, wypalenie, brak zainteresowania. Nic nowego - temat przemielony wzdłuż i wszerz. Coś jednak pozwala zatrzymać się nad tą książką, przystanąć i wchłonąć właśnie emocje, uczucia, myśli głównych bohaterów. Niby są oni normalni jednak drzemie w nich tajemnica, pewna obsesja opierająca się o drugiego człowieka. Klara od dziecka nieustannie uzależnia się od ludzi - najpierw jest to niewinna przyjaźń z koleżanką ze szkoły, później przelotnie poznany mężczyzna... Kobieta pragnie całkowitego oddania się drugiej osoby, to ona ma być tą jedyną, najważniejszą. Doznaje jednak bolesnego rozczarowania, wręcz zdrady, która odgradza ją od innych. Podobnie jej matka, która uzależnia się od córki, nie pozwalając jej na wolność i swobodę. Klara spotyka Franciszka i na nim opiera swoje marzenia stagnacji i bezpieczeństwa. Ich małżeństwo jest byle jakie, nudne, co prowadzi do zdrady i ucieczki męża, artysty i malarza. Klara postanawia dowiedzieć się kim jest ta "druga"...
     Ta książka niepokoi a jednocześnie fascynuje. Opowieść o Klarze przeplata się z wpisami z bloga, które dotyczą życia kogoś innego. Już z samych tych wpisów możemy dowiedzieć się kim jest autorka, czym się zajmuje, jak spędza czas. Najbardziej przedziwną postacią jest właśnie Klara, jej rys psychologiczny, niby wykrzywiony, balansujący nad przepaścią depresji i całkowitego zamknięcia, separacji od rzeczywistości. Interesujące staje się jej myślenie, jej przedziwne obsesje, budzące w czytelniku zdziwienie i ale i pewne utożsamienie się. Portret męża - Franciszka również jest skomplikowany. Ważną rolę odgrywa tu milczenie, niewypowiedziane myśli, zdania, od których duszą się bohaterowie. To od tych uczuć nie można odetchnąć, nawet po przeczytaniu całej powieści uświadamiamy sobie, że nie to chciała powiedzieć Klara, że coś jeszcze w niej drzemie, jakieś inne urwane i zduszone słowa... Opisy codziennych sytuacji są po prostu piękne, wypełnione barwami. Coś na co zwykle nie zwracamy uwagi, w tej książce zostaje uchwycone, ujęte w ramy obserwacji i emocji. Prawdziwa wiwisekcja uczuć, przede wszystkim kobiecych.

piątek, 27 grudnia 2013

Eva z planety Ziemia

   
CzarLa to wspaniała, pouczająca i wciągająca powieść (nie tylko dla młodzieży) o świecie przyszłości, w którym nowoczesna technologia zostaje ukazana w opozycji do natury. Eva Dziewięć jest człowiekiem i to chyba jedynym w tym dziwnym świecie. Mieszka w Sanktuarium - podziemnym schronie, naszpikowanym najnowocześniejszymi technologiami, które mają ułatwiać jej życie a wirtualne treningi przygotowują ją do wyruszenia na powierzchnię. Towarzystwa dwunastoletniej dziewczynce dotrzymuje robot - Mat, przybrana matka. W uporządkowanym świecie Evy dochodzi do katastrofy, kiedy to, do twierdzy wdziera się intruz, niszcząc wszystko na swojej drodze. Dziewczynka zmuszona jest uciekać i po raz pierwszy w życiu wychodzi na zewnątrz. Wychowana w kokonie bezpieczeństwa musi sobie radzić w nowym, nieznanymi i niebezpiecznym świecie. Niestety dostępne jej urządzenia zawodzą nawet omnipod - niby wszechwiedzący nie potrafi zidentyfikować podstawowych form życia na tej dziwnej planecie. Eva aby przeżyć musi zaufać swoim zmysłom i instynktowi. Na szczęście na jej drodze staje Tułaczowiec, przedziwne stworzenie, mówiące niezrozumiałym językiem. Eva poznaje czym jest prawdziwa przyjaźń, zaufanie a także strach. 

"CzarLa. Poszukiwacze" Toniego DiTerlizzi to pozycja obowiązkowa dla fanów Gwiezdnych Wojen i futurystycznych powieści. Odnajdziemy tu niezwykły świat istot,stworów i potworów a nawet roślin. Piękne rysunki autora nie ingerują w naszą wyobraźnie ale pomagają lepiej zrozumieć i odtworzyć ten baśniowy klimat i bohaterów. Tułaczowiec to mądry i doświadczony podróżnik, który stracił wszystko co kochał. Otto podobnie jak Eva odnajduje przyjaciół i schronienie. Główna bohaterka pragnie odnaleźć swoje korzenie i być może innych ludzi. Czy dowie się czym jest tajemnicza CzarLa i skąd pochodzi? Czy nauczy się żyć bez nowoczesnych maszyn, jedzenia w pigułkach i niezbędnych witamin? 

Warto przeczytać CzarLę aby przenieść się w fantastyczny świat przyszłości, w którym ludzka technologia zdaje się być anachroniczna i nie potrzebna. Powrót do natury jest głównym przesłaniem tej książki. Eva jest cyber dzieckiem, być może człowiekiem przyszłości, uzależnionym całkowicie od techniki i robotów. A czy nasz świat zmierza w dobrym kierunku...
Czarla. Poszukiwacze to pierwszy tom przygód odważnej Evy, czekamy z niecierpliwością na kolejny :)

czwartek, 26 grudnia 2013

Piekielne Mokradełko

      
 Katarzyna Surmiak-Domańska obserwując, oddaje głos milczącym a czasami nieświadomym świadkom zbrodni ojca, który gwałcił i wykorzystywał córkę. Halszka uważana jest za "celebrytkę", która wyciągnęła wszystkie koszmary i "brudy" rodzinne na światło dzienne. Stała się gwiazdą medialną a jej książka zamiast wyzwolenia przyniosła potępienie i niezrozumienie. Książka "Mokradełko" to głosy najbliższego otoczenia Halszki - jej znajomych, sąsiadów, męża, teściowej oraz matki. Autorka reportaży pozwala nakreślić przyczyny i stosunek mieszkańców wsi do ofiary i jej oprawcy. Niestety wyłania się z tego obraz ludzi nieczułych, nieświadomych cierpienia i źródeł dziwnego zachowania molestowanej dziewczyny. Cała zbrodnia, tragedia rozgrywa się w przestrzeni czterech ścian, żadne podejrzenia nie miały prawa wyjść na zewnątrz. Ojciec- gwałciciel był szanowanym obywatelem, dżentelmenem, którego wszyscy szanowali i lubili. Jego prawdziwa natura objawiała się w domu, przy niemym przyzwoleniu matki i tak naprawdę całego środowiska. 
Matka. Po opublikowaniu książki opisującej tragedię Halszki jej matka odcina się od niej, nie przyznając jej racji i negując wszelkie oskarżenia. Pomimo tak dziwnej i bolesnej sytuacji Halszka ciągle odwiedza matkę, jest uzależniona od jej obecności, bliskości. Matka natomiast nie chce wracać do przeszłości, pielęgnując w sobie pamięć i miłość do męża. Główna bohaterka, córka - jest skażona przeszłością, ma trudności w nawiązaniu normalnych stosunków z ludźmi, którzy nie potrafią zrozumieć i zaakceptować jej zachowania i postępowania. Halszka z ofiary staje się winną, wykluczoną ze społeczności oraz własnej rodziny. 

Autorka "Mokradełka" porusza trudne tematu, ze sfery tabu, często przemilczane przez świadków. Ludzie nie potrafią uwierzyć w rozmiary domowej zbrodni naznaczonej kazirodztwem, szukając winnego nie dostrzegają własnej obojętności i ślepoty. Mieszkańcy nie chcą poznać prawdy, pragną zapomnieć - według nich wraz ze śmiercią ojca Halszki, zbrodnia uległa przedawnieniu, a oprawca został ukarany. 
Sama zbrodnia, molestowanie dziecka w domowym zaciszu to niewyobrażalne okrucieństwo. Obojętność innych, brak zrozumienia i empatii zdaje się być również zgodą, przyzwoleniem na łamanie granic. Książka ta opowiada bardzo realistycznie o ludzkiej mentalności, przeszłości, kształtującej dalsze życie. Świat "Mokradełka" pokazuje nie tylko problem molestowania córki przez ojca, najbliższą osobę ale i rzeczywistość małych miejscowości, w których tragedie żyją tylko w czterech ścianach. I gdy nie spotykają kogoś z nas są tylko tematem rozmów czy plotek, krótkotrwałą sensacją...